اجـــــازه
 


«سال نکو از بهار پر گلش هویدا
مورد لطف دولت دروازه‌ی بینوا!»

«پاداش رأی مردم قبض گران رسیده
مجوز فشار از سوی سران رسیده»

«صادر شد از ادارات پروانه‌ی گرانی
بی شک اداره کرده با فوق خود تبانی»


این ابیات، بخشی از شعری طولانی‌ است که توسط غلامحسین رضایی(نقاش) سروده شده.

بزرگ‌نمایی مشکلات اقتصادی( که البته کسی نمی‌تواند منکر وجودشان شود)، سعی در ایجاد ارتباط بین مشکلات اقتصادی و حضور مردم در انتخابات (که با کمی اغماض می‌توان حضور مردم در انتخابات را از دیدگاه شاعر نوعی باج‌خواهی و متوقع شدنِ مردم از دولت و حاکمیت دانست)، اشاره به دولت و سعی در پُررنگ کردن نقش آن در ایجاد مشکلات اقتصادی برای مردم، تبانی کارکنان دولت با مقامات بالاتر برای ایجاد گرانی و اعمال فشار بر مردم، و بسط این مسئله به مجموعه‌ای فراتر از دولت، که همانا حاکمیت است( با نام بردن از سران)، وجه بازر این نوشته است.

وجود این روند در هفته نامه‌ی بیداری(که بارها در قالب شعر و به اسم مطایبه به مسائل اقتصادی پرداخته و رعایت انصاف را ننموده است)، و پیدایش روندی مشابه در برخی نشریات استان، با آن‌چه که امروز تکلیف رسانه‌هاست و همانا حمایت(حداقل روانی) از نیروهای اجرایی کشور  برای ایجاد بستر مناسب جهت افزایش تولید ملی است، تکلیف مسئولین را در نظارت کمی بر مطبوعات سنگین‌تر می‌کند.

 

پی نوشت: هفته نامه بیداری- شماره 646 - تاریخ 20 فروردین 1391

...

پـــــــــــیام‌ها()     link     سه‌شنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩۱ -