اجـــــازه
جایگاه نظارتی اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی کجاست؟!

عقل و شرع، عرف و قانون، و کرامت انسانی، انسان را از تمسخر و استهزاء برحذر می‌دارند.

هنوز بسیاری از مردم ماجرای اعتراض هم‌وطنان آذری به یک کاریکاتور موهن را در ذهن دارند که در آن به جمعیتی میلیونی توهین شده بود.

این میان، سوء استفاده‌ی دشمنان از این‌گونه اتفاقات، باعث ایراد خسارات جبران ناپذیری به کشور می‌شود، که دامنه‌ی این خسارات، به امنیت ملی کشور هم می‌رسد؛ چنان‌چه در مثال فوق، ماجرا از اعتراض به کاریکاتور موهن، به آشوب، اعتراض خیابانی، تخریب اموال عمومی و خصوصی و... رسید.

هفته‌نامه‌ی بیداری که داعیه‌دار قدمت 89 ساله است و عنوان قدیمی‌ترین نشریه‌ی در حال چاپ کشور را با خود یدک می‌کشد، در شماره 645- مورخ 21 اسفندماه 1390- مبادرت به چاپ لطیفه‌هایی نموده که متأسفانه در یکی از آن‌ها به هم‌وطنان آذری زبان توهین شده است.

شاید بتوان این اقدام هفته‌نامه‌ی بیداری را مصداقی برای بند چهارم از ماده‌ی 6 (اصلاحی 30/1/1379)قانون مطبوعات دانست که به احصاء حدود مطبوعات پرداخته و ایجاد اختلاف از طریق طرح مسائل نژادی و قومی را ممنوع اعلام کرده.

قدر مسلم، عذرخواهی از هم‌وطنان آذری زبان، و نیز عذرخواهی از خوانندگان نشریه، کم‌ترین کاری است که این مدعیان قدمت می‌توانند انجام دهند و این تضمین را به مردم بدهند که اتفاقاتی از این دست دیگر تکرار نشود؛ چرا که دامنه‌دار شدن این مسائل هزینه‌های زیادی را برای فرهنگ این مرز و بوم خواهد داشت.

کاش برای یک بار هم که شده، مسئولین ارشاد پاسخی مناسب و در خور شأن به این ایراد ساختاری بدهند که:« جایگاه نظارتی اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی در خصوص مطبوعات، کجاست؟»

 

بیداری - شماره 645 - تاریخ: 21 اسفندماه 1390

...

پـــــــــــیام‌ها()     link     سه‌شنبه ٢۳ اسفند ۱۳٩٠ -