اجـــــازه
پیام نوروزی نماینده شهر و چندسوال؟!

پیام دادنِ مسئولین در مناسبت‌های مختلف، علی الخصوص ایام شادی و سرور، کار شایسته و فرخنده ایست که مدتهاست انجام می‌گیرد.
به هر تقدیر، پیش می‌آید مسئولینی که کم و زیاد با مردم در ارتباط هستند، نتوانند به همه‌گی آن‌ها به قدر مساوی وقت بدهند، و این پیام‌های تبریک و شادباش، بهترین وسیله است تا مسئولین قدری بیشتر خود را به مردم نزدیک کنند.
سال جدید که می‌رسد، به تبع بزرگی و اهمیت آن برای اهالی ایران زمین، بازار این پیام‌ها هم داغ می‌شود و روزنامه‌ها محملی می‌شوند برای این عرض تبریکِ مسئولین به مردم.
مهندس کریمی، نماینده‌ی مردم شریف کرمان و راور در مجلس شورای اسلامی هم از این قافله عقب نمانده و پیامی را به همین مناسبت در روزنامه‌ی اصلاح طلبِ عصر ظهور به مردم تقدیم داشته است.
این نوشته با قطعه شعری از فریدون مشیری آغاز شده.
باز کن پنجره را...
در ادامه به رسم اکثر پیام‌های نوروزی که به سال سپری شده اشاره دارند، از اتمام سال 1389 با همه‌ی تلخی‌ها و شیرینی‌هایش گفته شده و بعد، از آمدن بهار سخن به میان آورده شده است و بعد هم تبریک سال نو و آرزوی موفقیت و شادباش برای همه‌ی مومنان و خوبان و مهربانان.
جناب مهندس بعد هم گریزی به حدیث شریف و صد البته معروف (حاسبوا قبل أن تحاسبوا) اشاره‌ای داشته‌اند و زمان را مناسب دیده‌اند کارنامه‌ی خود را در پیشگاه محاسب اصلی و سپس مردم بازبینی کنند.
از این نقطه به بعد که اتفاقاً در پیام مهندس هم با سه نقطه‌ی بزرگ از قسمت بالایی جدا شده است، ذکری شده است از خبرهای سال 1389 و در ابتدا از اجرای قانون هدف‌مندی یارانه‌ها و لزوم اجرای بی کم و کاست آن در کشور، جهت تأثیر همه جانبه و مثبت آن. در ادامه‌ی این بخش، از تصویب قانون استخدام تعدادی از فرهنگیان یاد شده که مهندس آن‌ها را همکار خطاب کرده‌اند و سپس ذکری شده از تصویب قانون ناظرین طرح خودکفایی گندم، که در این نوشته بر مثبت بودن‌شان تأکید شده.
و اما ادامه‌ی پیام با این جمله پیش رفته است:
(- در بحث بودجه(بیشتر به اعتبار این که حقیر عضو کمیسیون برنامه و بودجه و تلفیق مجلس هستم) به ویژه در مقوله‌ی تخصیص اعتبارات عمرانی، انتظار بسیار بیشتری می‌رفت. قابل توجه است که از ابتدای کشف نفت و تولید آن در کشور،(بیش از یکصد سال) تا کنون در حدود 800 میلیارد دلار درآمد حاصل شده که تقریباً نیمی از آن از ابتدای دولت نهم به دست آمده است. مقایسه‌ی اقدامات توسعه‌ای در این مدت با 94 سال قبل، نشان می‌دهد که کارنامه‌ی مورد انتظار به دست نیامده است.)
پیانم نوروزی مهندس کریمی در ادامه گریزی می‌زند به ناکامی‌هایی که در سال 1389 و در کنار پیشرفت‌ها و توفیقات حاصل شده و اشاره می‌کند به این که باید آن‌ها را نقد منصفانه و واقع‌بینانه کرد تا از حاصل‌شان جهت تقویت نقاط ضعف استفاده کنیم در سال جدید.
بعد هم به همبستگی ملی، پیوند ملت با حاکمیت، پای‌بندی به قانون، تفکیک قوا و نظارت بر ارکان قدرت و نیز بر آزادی نقد و نظر، مطبوعات و رسانه‌ها و گردش آزاد اطلاعات و تحمل و تکثر از دیدگاه قانونی اشاره‌ای شده است.
و در ادامه جناب مهندس گریزی زده به سیاست داخلی و این جمله را در تبریک نوروزی خود آورده.
( اما متأسفانه در عرصه‌ی سیاست داخلی، پیوسته با رشد جریانات تندرو و افراطی که رفته‌رفته عرصه را برای عقلا و دلسوزان تنگ‌تر کرده و باعث حذف بسیاری از خادمان و علاقه‌مندان به کشور و انقلاب می‌شود، مواجه‌ایم.
تأسف بالاتر این که این روند، روز به روز توسعه یافته تا جایی که به اهانت به مراجع عظام تقلید و خانواده‌ی محترم امام راحل و مسئولان نیز سرایت کرده و حتی حرمت‌ها نیز مورد تعرض قرار می‌گیرد. در اخبار آمده بود که جمعی در مقابل منزل آیت الله جوادی آملی فریاد می زدند: بصیرت. بصیرت!!!)
پیام با جدا شدن از قسمت بالا توسط نقطه‌های کذایی، و با توصیه به درس گرفتن از بهار برای اعتدال، و دعایی برای تحویل حال به احسن الحال، به خوبی و خوشی سرانجام پذیرفته.
مطالعه‌ی این پیام نوروزی چند سوال در ذهن مخاطب به وجود می‌آورد.
اولین سوال این‌که: جناب مهندس! این پیام تبریک نوروزی است، یا کارنامه‌ی عملکرد شما و بیان عضویت‌تان در کمیسیون برنامه و بودجه؟
جایگاه ‌چنین نوشته‌ای در پیام نوروزی، که اولش ذکر حضور شما در کمیسیون برنامه بودجه و تلفیق است و وسطش اعلام میزان درآمد نفتی 100 ساله‌ی گذشته‌ی ایران و انتهایش مقایسه‌ی کارنامه‌ی عمل‌کرد دولت نهم با 94 سال گذشته، و نتیجه‌اش عدم توفیق دولت برای عرضه‌ی کارنامه‌ی مورد انتظار، چیست؟!
دوم این‌که: این گزارش‌گونه، ارتباطی به استقبال زود هنگام برای انتخابات مجلس شورای اسلامی که مقرّر است در اسفند 1390 برگزار شود، دارد یا خیر؟
زیرا گزارش‌دهی، راهکاری‌ست برای تأثیر بر افکار عمومی و هر قدر این کار با ظرافت انجام شود، تأثیر بیشتری خواهد داشت؛ به عنوان مثال این که در یک پیام نوروزی چنین اتفاقی بیفتد!
سوم: این پیام جایگاه نقد از عملکرد اقتصادی دولت نهم است؟ یا در حال حاضر وسیله‌ی تخریبِ تلویحی آن عملکرد؟
چهارم: جریان‌های تندرو و افراطی‌ای که از آن‌ها نام برده‌اید، چه کسانی‌اند؟
جریانی که از پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال 88 بیشترین توهین و بدگویی را نسبت به مقدّسات‌شان دیده‌اند و زبان به دهان گرفته‌اند و حال بعد از یک سال و اندی کسی که به شخص دیگری توهین کرده، از سوی شما نماینده‌ی این جریان تقلی شده، یا جریانی که با نماینده‌ی بیگانگان در کشور که از قضا در رأس فتنه قرار دارد، دیدار می‌کنند و حتی از او حمایت می‌کنند و به اودل گرمی می‌بخشند؟! ‌که متأسفانه شما نیز جزئی از همین جریان هستید و از ملاقات کنندگانِ موسوی.
پنجمین سوال این‌که: روند روز به روز توسعه یافته‌ی تندروی کدام است؟
این روند، غیر از روندی است که از اعتراض به نتیجه‌ی انتخابات، به توهین به مقدّسات و اهانت به عاشورا و سیّد‌الشّهداء علیه السّلام، تخریب، تجاوز، قتل و همکاری با بیگانگان برای ضربه زدن به این ملت و مملکت رسید و شما با سرکرده‌ی این روند! ملاقات دوستانه داشتید؟
آیا این عدّه که چنین حرکاتی کرده‌اند، غیر از آن‌هایی هستند که در صبح روز تدفین مرحوم آیت الله منتظری شعار می‌دادند (مجتهد واقعی، منتظری، صانعی) و عصر هنگام، وقتی متوجه شدند توطئه‌شان برای سوء‌استفاده از این جریان توسط مردم بصیر قم خنثی شده، شعار مرگ را بر آن‌ها سردادند؟!
جناب مهندس! آن جماعتی که آن روز در شهر مقدّس قم سنگ به طرف حرم فاطمه‌ی معصومه سلام الله علیها انداختند و به بیوت مراجع حمله کردند، افراطیونی بودند که هنوز شعار حمایت از میرحسین سر می‌دهند؛ میرحسینی که شما هنوز نه تنها موضع‌تان را در برابر اقداماتش روشن نکرده اید، که...
و دست آخر این که کاش منبع اخبارتان را برای عموم معرفی می‌کردید؛ اگر این منبع محرمانه است، چرا به خبرش در پیام نوروزی‌تان استناد کرده‌اید؟ و اگر چنین نیست، چرا آن را اعلام نکرده‌اید تا مردم بیشتر در این رابطه بدانند.


...

پـــــــــــیام‌ها()     link     چهارشنبه ٢٤ فروردین ۱۳٩٠ -